Preek Ds. M. Soethout 25 oktober 2015

Horssen en Druten, 25 oktober 2015

Schriftlezingen:      Jesaja 59 vers 9 – 19

                               Marcus 10 vers 46 – 52.

 

Afgelopen week, lieve mensen, gemeente van de Levende Heer, had ik een gesprek met een dame die zich niet meer rekent tot de kerkgangers maar wel aan de kerkelijke gemeente verbonden wil blijven. En zij vertelde hoe geschokt ze was toen ze die beelden zag, u zult ze ook wel gezien hebben, die beelden van die moeder en dat kind, die verdwaald met anderen, door het water van een koude rivier trokken om de overkant te bereiken. En ook die beelden van die opa met zijn kleinkind, glijdend door de modder, die weer terug moesten omdat ze tegen een grens van prikkeldraad opliepen. “Als er een God is, waarom gebeurt dit dan, deze vreselijke ellende?” was haar vraag. En wij kregen het over de beelden van God, die wij ons vormen. En al pratend, antwoordend en vragend vertelde ik dat ik zo’n God niet ken, die als het ware het leed dat mensen treft met beide handen oppakt en in de woestijn laat neer komen of in de diepste diepte van de zee.

En ik vergelijk de huidige situatie met al die vluchtelingen, die hiernaartoe komen om verschillende redenen, sommigen om het angstland te ontvluchten, anderen om er beter van te worden, die situatie vergelijk ik met het verhaal uit Exodus. Ook toen, toen de stam Israël uit het angstland Egypte vertrok, kende men de ontberingen die nu de mensen die via Turkije naar het land van hun belofte komen moeten ondergaan. Ook toen was God niet daadwerkelijk aanwezig, gaf hen een geplaveide weg, met bruggen over rivieren.

En ik vertelde haar dat ik Gods aanwezigheid opmerkte in de mensen die zeiden hun doel te zullen bereiken, daadkracht, levenskracht, dat zie ik bij hen, hoe smartelijk het soms is om aan te zien, hoe vaak ik ook hoor: “heb medelijden, wij hebben niets meer dan wat je ziet.”

Het zijn mensen die ergens in geloven zonder het gezien te hebben, het is tot hen gekomen, via hun oren.

En zo heb ik als beeld van God degene die je kracht geeft, die je aanvuurt, die je een Geest geeft die de jouwe overstijgt en je zo helpt om door de ellende heen te komen.

En het kan gebeuren dat de ellende zo groot wordt, dat je het niet meer ziet zitten, neer zijgt en geen stap meer verzet. Dat je alleen nog maar kunt roepen: zie mijn ellende, help mij, wees mij barmhartig en verder…heb je geen uitzicht, geen toekomst. Gevangen ben je.

En ik denk dat in dit bekende verhaal van Bartimeüs het hierom gaat.

Wat weten we van hem? Hij zit aan de kant van de weg, moet bedelen om in zijn levensonderhoud te voorzien, wat in die tijd een schande was, want hij is blind geworden. Niet zo geboren, maar geworden op zijn levensweg.

Hij zit daar gevangen in zijn blindheid en wij weten dat blinden leren anders te horen dan mensen die zien kunnen en horen. Je oren zijn je ogen geworden en zo leer je allerlei geluiden kennen en weet je aan het ruisen van de kleding of iemand van aanzien is of niet.

Je hoort of een kar zwaar beladen is of leeg. Want waar hij zit is net buiten Jericho, buiten de bebouwde kom, aan de weg die omhooggaat naar Jeruzalem.

Hij zit daar gehuld in zijn mantel die hem nog enige waardigheid geeft, de mantel die hem beschermt tegen de kou en de regen en de brandende zon.

En elke keer als hij een geluid hoort gaat zijn hoofd omhoog, alsof hij opziet naar de gezichten die hij niet kan zien.

Opeens hoort hij een geluid dat hij niet goed kan thuisbrengen en hij vraagt, misschien aan iemand die langskomt: ‘wat gebeurt daar?’ Jezus uit Nazareth komt langs, is het antwoord.

Jezus is op weg naar Jeruzalem, de spanning in zijn leven is ook aan het oplopen, de tegenstanders worden feller en de tegenstand zwaarder. Maar Jezus moet zijn weg gaan, omhoog naar Jeruzalem, is blijkbaar daar erg mee bezig, met die weg, met zijn leerlingen, met de groep die met Hem meetrekt, want Hij ziet die blinde niet zitten. Maar dat gebeurt vaker. De meeste mensen die Jezus geneest worden naar Hem toegebracht.

De genezingen zijn ook niet het belangrijkste in Jezus missie, dat zijn bijzaken, tekens die  wijzen naar Gods Koninkrijk en naar wie Jezus is.

Maar wie Jezus werkelijk is: het wordt niet gezien door de Farizeeën en Schriftgeleerden, zelfs de leerlingen zijn er blind voor. Hoe vaak heeft Jezus tegen zijn leerlingen niet gezegd: “zien jullie het nog niet?” wie Ik ben. Dus wie is er nu blind. Degene die zijn ogen kan gebruiken of alleen degene die zijn ogen niet kan gebruiken.

En Bartimeüs zit diep in de ellende, want anders roep je niet  ‘’heb medelijden met mij” of zoals wij het ook kennen: ‘kyrie eleison’. Hij is blijkbaar teneinde raad. Hij die tastend door het leven moet gaan, geen weg meer ziet, geen doel meer heeft, zonder enig vertrouwen.

Maar wat ook opvalt is dit: ergens op zijn levensweg heeft hij gehoord van een God, heeft hij gehoord van een Messias, net zoals wij dit onderweg hebben opgestoken. Wij weten van een Koninkrijk, wij hebben weet van die vrede, wij hebben net als die blinde weet van gerechtigheid, van rechtdoen en heel maken. Het is via onze oren tot ons gekomen, heeft zich in ons genesteld, vastgemaakt, ook al zien wij nog weinig, het is er wel, als je gelooft, in dit vertrouwen je weg gaat.

En mensen die zeggen: eerst zien, dan geloven, geven hun ogen een hogere plaats, een hogere status, dan hun oren, zelfs hun ogen een hogere status dan vertrouwen.

En… dat doe ik ook wel eens, want ik wil eerlijk zijn: soms zie ik er zo weinig van terug, soms ben ik teleurgesteld, soms zie ik er zo weinig van dat ik twijfel of ik wel op de goede weg zit.

En ik twijfel ook wel eens aan mij zelf, had ik het niet beter zo kunnen doen, anders, want wat blijft er nu nog over van mijn geloof?

En als ik dan hoor van vluchtelingen, wat een barre tocht ze hebben afgelegd, dat ze het gered hebben is al een wonder, en ze gaan als moslims en christenen elkaar te lijf, dan vraag ik mij wel eens af: waar ben ik nog mee bezig.

Ja, ergens heb ik gehoord van dat Koninkrijk, maar zien: ho maar.

En het grote verschil tussen Bartimeüs en mij, ons is dit: hij roept niet: Jezus van Nazareth, kyrie eleison, neen hij roept: zoon van David. Hij, die blinde, noemt Jezus bij de Naam zoals Hij werkelijk heet, zoon van David. Hij de vredebrenger, Hij de Messias. De blinde ziet wie bij hem langskomt. Hij ziet wat zelfs zijn leerlingen niet in Hem zien.

En zoals de tegenstanders van Jezus Hem de mond willen snoeren, zo proberen nu de omstanders van de blinde hem de mond te snoeren. Op de één of andere manier mag het niet bekend worden, wie Jezus is. Maar de blinde heeft al zijn hoop op deze zoon van David gevestigd, ergens vanuit een ver verleden, en roept hij nog harder vanuit zijn ellende, vanuit de wereld waar hij zich niet thuis voelt.

En dan vindt er tegelijkertijd een roeping en een paasverhaal, een opstanding, plaats.

Jezus blijft staan en zegt: roep hem. En degene die het dichtst bij hem staat, bij Bartimeüs, zegt: Hij roept je, sta op. En de mantel die hem nog enige waardigheid geeft, gooit hij af, als hij opspringt. In zijn hemd, in al zijn kwetsbaarheid gaat hij al tastend en zoekend op Jezus af.

En Jezus laat hem bepalen wat Hij voor hem kan betekenen door de vraag te stellen: wat kan ik voor je doen. Jezus gaat dus niet met hem om in de trant van: ik weet wat goed voor je is, ik weet wat je mankeert. Neen, Jezus laat het hem zelf zeggen. Want het lijkt wel vanzelfsprekend wat hij antwoordt: dat ik weer kan zien. Het gaat Bartimeüs niet om zijn fysieke ogen, hij wil weer opzien, hij wil weer leven in vertrouwen. Als je gelooft, leeft in vertrouwen dan weet je van een macht die boven jou is, die jou beschermt en is er een opzien naar.

Daarom zegt Jezus tegen hem: dit vertrouwen, dat via je oren tot je is gekomen, heeft jou gered. Hij maakt geen modder om op zijn ogen te doen, zodat hij weer kan zien, neen, Jezus heeft het alleen over zijn vertrouwen, over zijn geloof, dat is zijn redding.

En hij die gezien is in zijn ellende heeft weer vertrouwen gekregen, weer ogen die hem anders in het leven doen staan en het brengt hem direct in beweging. En hij gaat niet terug naar waar hij vandaan komt, maar volgt Jezus op zijn weg naar Jeruzalem. Een mens die vanuit zijn ellende Jezus roept en door Jezus wordt gezien en geroepen, een leerling wordt die ziet wie Hij werkelijk is.

Blinde Bartimeüs, je hebt ons een verhaal gegeven dat ons de ogen kan openen.        Amen.

 P.A. Baars\Kerkdiensten\Horssen en Druten 2015 10 25 preek

                                                                                                            

Verbinding

Samen zoeken naar sporen van God en geïnspireerd er gestalte aan geven door met elkaar een uitnodigend thuis te vormen.

 

Agenda

zo nov 18 @ 9:30AM -
Eredienst Druten
zo nov 18 @ 7:30PM -
Zangdienst Horssen
di nov 20 @ 7:30PM -
film "Brother Sun, Sister Moon" (Mamre)
zo nov 25 @ 9:30AM -
Eredienst Horssen
zo nov 25 @11:00AM -
Eredienst Bergharen
zo nov 25 @11:00AM -
Eredienst Druten
zo dec 02 @ 9:30AM -
Eredienst Druten
zo dec 02 @11:00AM -
Eredienst Bergharen
zo dec 02 @11:00AM -
Eredienst Horssen
zo dec 09 @ 9:30AM -
Eredienst Horssen
Copyright © 2018 Streekgemeente Maas en Waal. Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.

Copyright © 2013. All Rights Reserved.